Został oskarżony o „przynależność do zdelegalizowanej organizacji NSZZ „Solidarność” i kontynuowanie działalności związkowej, rozpowszechnianie treści antypaństwowych oraz o chęć rozpowszechnienia nielegalnego pisma Biuletyn Małopolski”. 14 kwietnia 1982 Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego skazał go na karę trzech lat pozbawienia wolności oraz karę dwóch lat pozbawienia praw publicznych. Ze względu na zły stan zdrowia udzielono mu przerwy w odbyciu kary, został zwolniony z więzienia 28 czerwca 1982.
Również w 1982 został zwolniony z pracy. Po wyjściu z więzienia pozostawał bez pracy. W latach 1982–1983 utrzymywał się z prac dorywczych, m.in. kosił trawę w miejskich parkach. 15 sierpnia 1983 został zwolniony z odbywania kary na mocy amnestii. Od 1983 z uwagi na zły stan zdrowia przeszedł na rentę. Nadal uczestniczył w demonstracjach na terenie Krakowa i kontynuował nielegalną działalność opozycyjną. Był zaangażowany społecznie w pomoc dla rodzin osób internowanych i aresztowanych za działalność opozycyjną, współorganizował kolonie dla dzieci.