Fedir Zacharowycz Babaczenko (, , Fiodor Zacharowicz Babaczenko; ur. we wsi Stiepanowka w obecnym obwodzie charkowskim, zm. 1944) – radziecki wojskowy, major, Bohater Związku Radzieckiego (1940).
Życiorys Urodził się w biednej ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Skończył szkołę średnią we wsi Sotniki, później pracował jako sekretarz rady wiejskiej. Będąc komsomolcem jako jeden z pierwszych wraz z rodzicami wstąpił w swojej miejscowości do kołchozu. Od 1933 do 1935 odbywał służbę w Armii Czerwonej, po demobilizacji skończył trzyletnią szkołę specjalistów gospodarki rolnej w Leningradzie, po czym został wyznaczony dyrektorem sowchozu.
W 1938 ponownie został powołany do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie z Finlandią 1939-1940. W 1940 został członkiem WKP(b). 20 lutego 1940 jako szef zwiadu dywizjonu artylerii 323 pułku artylerii 123 Dywizji 7 Armii w stopniu młodszego porucznika brał udział w walkach w miejscowości Bezymyannaya, gdzie w starciu o wzgórze odkrył w okopach trzy stanowiska ogniowe przeciwnika z fińskimi żołnierzami. Wraz z towarzyszami wrzucił granaty do okopów, potem w walce wręcz został dźgnięty bagnetem. Przyczynił się do zdobycia wzgórza bez strat w ludziach z radzieckiej strony. 10 marca 1940 podczas walk pod Wyborgiem odkrył trzy fortyfikacje przeciwnika z karabinami maszynowymi i działami.