Jego grupa zwiadowcza przeprowadziła nagły atak, zmuszając żołnierzy przeciwnika do ucieczki, a Sowieci przejęli kontrolę nad fortyfikacjami, umożliwiając zajęcie wzgórz Podoszwa i Pirti. Za zasługi bojowe w wojnie z Finlandią 11 kwietnia 1940 otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego i Order Lenina.
Po zakończeniu tej wojny studiował w Wojskowej Akademii Politycznej im. Lenina. Od czerwca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami, w 1943 ukończył kursy doskonalenia kadry oficerskiej. Otrzymał stopień majora i został dowódcą 104 pułku artylerii przeciwpancernej. 31 października 1943 został wzięty do niewoli. Trafił do stalagu Hohenstein w Prusach Wschodnich, a 22 maja 1944 został przeniesiony do Stalagu XI A w miejscowości Altengrabow. Dalsze jego losy są nieznane.
Przypisy
Kategoria:Majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Ukraińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy wojskowi narodowości ukraińskiej Kategoria:Radzieccy dowódcy pułków w II wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1944