W 1926 został z nieznanych powodów pozbawiony funkcji redaktora naczelnego ULK, do końca życia jednak pisał i publikował w nim swoje teksty. Zmarł 8 czerwca 1928 w szpitalu Auguste-Victoria-Krankenhaus (dziś: Park-Klinik Weißensee) w dzielnicy Berlina Schönebergu, wskutek udaru mózgu, którego doznał 4 dni wcześniej. Po spopieleniu pochowany został 11 czerwca na cmentarzu ewangelickim w dzielnicy Wilmersdorf. O jego śmierci pisała prasa, a w ostatniej drodze wzięło udział wiele osób świata kultury i sztuki.
W 1935 dwie je powieści z okresu berlińskiego: „Warenhausmädchen“, w międzyczasie już zekranizowana pt. „Die Kleine aus dem Warenhaus“ (Dziewczyna z domu towarowego), oraz „Die Venus von der Tauentzien“ (Wenus z Tauentzien) sklasyfikowano jako pisma szkodliwe, a autor, Josef Wiener-Braunsberg, został w Niemczech skazany na niepamięć.
Życie prywatne Josef Wiener-Braunsberg był dwukrotnie żonaty. W 1895 poślubił w Berlinie córkę kołodzieja Annę Auguste Pauline Alder. W 1913 wziął z nią rozwód z powodu romansu z berlińską śpiewaczką, z którą już razem mieszkał przed rozwodem. W 1918 wstąpił po raz drugi w związek małżeński, poślubił ewangeliczkę, wdowę Wandę Küch, córkę pisarza i redaktora Martina Hildebrandta.