Walerian Lachnitt, ps. il – wal, w-itt, wal (ur. 27 listopada 1913 w Chrzanowie, zm. 3 marca 1982 w Gdańsku) – polski reżyser, dyrektor teatrów i recenzent teatralny.
Życiorys Urodził się w rodzinie Eugeniusza (1886–1966), radcy skarbowego, i Marii z domu Kalwas. Ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, następnie w 1936 Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskując dyplom magistra filozofii i polonistyki. Już w tym okresie publikował recenzje teatralne do pisma akademickiego „Nasz Wyraz”, związany z wieloma pismami krakowskimi, Radiem Kraków i z akademickim kołem literacko-artystycznym „Litart”. Recenzje publikował m.in. w „Asie”, „Kulturze”, „Kurierze Literacko-Naukowym” i „Trybunie Literatów”. W latach 1937–1939 pracował w Oddziale Towarzystw Księgowo-Kolejowych „Ruch” w Krakowie.
Jako kapral-podchorąży brał udział w kampanii wrześniowej 1939. Przez Zaleszczyki przedostał się na Węgry, internowany w obozach w Kisbodak i w Magyarsas (obecnie Zemplínske Jastrabie na Słowacji), następnie przebywał w niemieckich obozach jenieckich w Kaisersteinbruch (obecnie Słowacja), Villingen (Bawaria) i Fallingbosell (Saksonia). Po wyzwoleniu przez Brytyjczyków był intendentem Szpitala Polskiego w Meppen pod Lubeką, skąd wiosną (statkiem z Lubeki) wrócił do Polski.