Był też pedagogiem. Prowadził zajęcia z historii teatru i dramatu w Zaocznym Studium Oświaty dla Dorosłych przy Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni.

Od 1950 był członkiem Związku Literatów Polskich (kandydat od 1946). Po wojnie należał do Stronnictwa Pracy. W 1946 został delegatem województwa szczecińskiego na Kongres SP. Po rozwiązaniu Stronnictwa był bezpartyjny. W 1953 został członkiem PZPR. W latach 1953–1955 był członkiem Wojewódzkiego Komitetu Obrońców Pokoju. W latach 1952–1955 był radnym Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie, a po wyjeździe do Gdańska, radnym tamtejszej Wojewódzkiej Rady Narodowej.

Trzykrotnie żonaty. Od maja 1938 był mężem Ireny z domu Węgielewskiej (1913–2000), urzędniczki Państwowych Zakładów Wydawnictw Szkolnych. Ojciec Jerzego (ur. 1939). Po rozwodzie (w 1951) ponownie żonaty był z Janiną Marią z domu Pohl (1909–1999), dyplomowaną pielęgniarką. Od 1959 po raz trzeci żonaty z Sylwią z domu Janowicz (1931–2021).

Zmarł w Gdańsku, pochowany w nowej alei zasłużonych na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 26-40-16). mały|Grób Waleriana Lachnitta na cmentarzu Witomińskim