thumb|Grób Stefana Rottermunda na cmentarzu Powązkowskim Stefan Wacław Rottermund (ur. 22 listopada 1878 w Warszawie, zm. 18 maja 1945 w Krakowie) – polski lekarz chirurg i ginekolog, działacz społeczny i oświatowy, poseł na Sejm Ustawodawczy, wiceprezydent Warszawy (1923-1927).
Życiorys W 1904 otrzymał dyplom lekarski na Uniwersytecie Warszawskim, zaś w 1921 – dyplom doktora na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dokształcał się w Genui, Berlinie i Paryżu (m.in. w École des Sciences Politiques). Był kilkakrotnie aresztowany przez władze rosyjskie, po raz ostatni w 1905. Pracował m.in. w Szpitalu Ewangelickim w Warszawie, Szpitalu św. Rocha w Warszawie i Szpitalu Dzieciątka Jezus. Przed I wojną światową pełnił funkcje wiceprezesa Stowarzyszenia Lokatorów m. Warszawy, sekretarza generalnego Towarzystwa Wpisów Szkolnych, należał także do władz Polskiej Macierzy Szkolnej, Stowarzyszenia Lekarzy Polskich w Warszawie i Tajnego Stowarzyszenia Nauczycielstwa Szkół Początkowych. W 1914 objął funkcję zastępcy przewodniczącego sekcji kół szkolnych Wydziału Oświecenia Komitetu Obywatelskiego. Od 1917 pełnił funkcję ławnika miasta Warszawy, od stycznia 1919 – radnego. Był sekretarzem klubu poselskiego Związku Sejmowego Ludowo-Narodowego. Przewodniczył Komisji Zdrowia Publicznego, zasiadał też w Komisji Skarbowo-Budżetowej i Komisji Oświatowej.