W 1920 był członkiem Rady Obrony Stolicy. Od stycznia 1923 do 1927 jako wiceprezydent Warszawy zajmował się sprawami zdrowia publicznego, opieki społecznej i komunikacji. W latach 1927–1939 pełnił funkcję przewodniczącego Ligi Opieki nad Młodzieżą Szkolną. Odsunął się od działalności politycznej po powstaniu Obozu Narodowo-Radykalnego. Po upadku powstania warszawskiego uciekł z transportu do obozu przejściowego w Pruszkowie i ukrywał się w Krakowie.
W 1922 otrzymał tytuł honorowego obywatela Zakopanego w uznaniu działań przy tworzeniu ustawy uzdrowiskowej. 2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu pracy obywatelskiej”.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 117-1-13/14).
Ważniejsze publikacje Pogadanki z higieny w szkole ludowej (Warszawa 1905) Anatomia i fizjologia człowieka (Warszawa 1907) Gimnastyka metodyczna (Warszawa 1916) Zadania państwa polskiego w sprawie wychowania fizycznego (Warszawa 1917) Opieka społeczna na terenie szkoły i jej wyjątkowe potrzeby wywołane wojną (Warszawa 1919) Ministerstwo Zdrowia Publicznego w Polsce. Uwagi do organizacji, programu, działalności oraz budżetu na r.