Prowadziła badania nad językiem uczniów szkół podstawowych, po analizie 16 tysięcy wypracowań uczniów z klas V-VII dawnego województwa gdańskiego przygotowała rozprawę „Błędy językowo-stylistyczne uczniów szkół podstawowych województwa gdańskiego (w dawnych granicach)”, na podstawie której w 1968 została docentem. W końcem 1972 przeszła na emeryturę i poświęciła się dokumentowaniu życia w obozie w Ravensbrück, owocem tych prac są dwie książki „Zwyciężyły wartości” oraz „Więzi”. Zmarła w wieku 101 lat i została pochowana na Cmentarzu Komunalnym w SopocieUrszula Wińska (28 III 1902 – 1 XII 2003), Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. mały|Grób Urszuli Wińskiej na cmentarzu komunalnym w Sopocie

Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (1956), Medal za Zasługi dla Gdańska (1960), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1966), Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” (1969), Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1976), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1979), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1980), Krzyż Oświęcimski (1988), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1998).

Przypisy