mały|Zdjęcie grzyba galaretowatego (Tremella por. fuciformis) w wilgotnym lesie na O’ahu na Hawajach Heterobasidiomycetes – takson utworzony w 1900 r. przez N.T. Patouillarda. Podzielił on podstawczaki na dwie grupy: Homobasidiomycetes – o jednokomórkowych podstawkach (zwanych holobazydiami), Heterobasidiomycetes – o podstawkach podzielonych przegrodami (zwanych fragmobazydiami). Poza podstawkami przegrody, Heterobasidiomycetes często posiadają również duże, nieregularnie ukształtowane sterygmy i zarodniki, które są zdolne do samoreplikacji – procesu, w którym zarodnik zamiast kiełkować w strzępkę wegetatywną, powoduje powstanie sterygmy i nowego, już normalnego zarodnika. Zarodniki Homobasidiomycetes są małe, nie mają zdolności do samoreplikacji, a sterygmy są regularnie ukształtowane.
Podział na te dwie grupy był podstawą różnych klasyfikacji aż do końca XX wieku. Początkowo były to taksony w randze podklasy, ale później, gdy grzyby zostały przeniesione z gromady roślin do niezależnego królestwa stały się taksonami w randze klasy.