Hieronim Kwiatkowski (ur. 1913, zm. 2010 w Rzymie) – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Antoniego we Lwowie w latach 1946-1949.
Życiorys Święcenia kapłańskie otrzymał w 1938 r. we Lwowie. W latach 1938–1945 posługiwał jako wikariusz i katecheta w parafii w Żydaczowie. Następnie został przeniesiony do parafii św. Antoniego we Lwowie, najpierw jako wikariusz, a następnie od 1946 r. jako proboszcz. Dzięki jego zabiegom kościół ten nie został zamknięty i jako jeden z czterech we Lwowie po zakończeniu II wojny światowej pozostawał czynny.
Był bardzo aktywny na wielu niwach. Nie tylko umiejętnie zarządzał parafią, lecz także katechizował dzieci i młodzież, zwłaszcza spośród wychowanków lwowskiej szkoły średniej nr 24 z polskim językiem nauczania, znajdującej się na terenie parafii św. Antoniego. W 1949 r. w gadzinowym polskojęzycznym Czerwonym Sztandarze ukazał się artykuł-paszkwil pod tytułem „Kwiatkowski i jego prawdziwe oblicze”. Duchowny został w nim przedstawiony jako:
Po publikacji tekstu został 16 grudnia 1949 r. aresztowany pod zarzutem prowadzenia działalności wrogiej wobec państwa.