Wielu filozofujących Rzymian pisało w języku greckim (Marek Aureliusz, Muzoniusz Rufus).
Filozofia rzymska pozostawała odroślą od filozofii greckiej, mniej rozwiniętą i bujną, zawsze też czerpiącą z greckich źródeł. Grecka filozofia pozostawała żywa pomimo podboju Grecji przez Rzymian. Takie popularne i szerokie nurty jak platonizm (w wydaniu Plutarcha), arystotelizm czy sceptycyzm rozwijane były przede wszystkim w języku greckim, a ich centrum intelektualnym była Grecja czy rzymski Wschód. Silne wzajemne powiązania ilustruje np. działająca od 244 r. n.e. w Rzymie neoplatońska szkoła Plotyna, Greka nauczającego (również rzymskich uczniów) w języku greckim. Inną postacią greko-rzymską był Frygijczyk Epiktet, piszący po grecku, działający w Rzymie, ale po wygnaniu zakładający stoicką szkołę w Nikopolis.
Edukacja filozoficzna i filozofia potoczna W II w. p.n.e. filozofia była traktowana jako kulturowo obcy Rzymowi element i odnoszono się do niej z wrogością. W I w. p.n.e. nastąpiło jednak zbliżenie z kulturą grecką i filozofia stała się istotną częścią kultury, przenikając także do myślenia potocznego. Studiowanie filozofii było od I w. p.n.e.