Karol Bauman (ur. 24 października 1892 w Burgau, zm. 9 listopada 1971 w Lubaczowie) – polski nauczyciel i działacz niepodległościowy, uczestnik I i II wojny światowej, zesłaniec na Syberii, starszy sierżant podchorąży Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 24 października 1892 roku w niemieckiej kolonii Burgau, w ówczesnym powiecie cieszanowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jakuba, rolnika, i Marii Meder. Jego przodkowie byli niemieckimi osadnikami, którzy osiedlili się na terenie wsi Młodów. Po ukończeniu szkoły powszechnej, podjął naukę w seminarium nauczycielskim w Rudniku, ale nie zdał egzaminu z powodu trudności czynionych przez wykładowców za jego niemieckie pochodzenie. W sierpniu 1914 roku wstąpił do 3 pułku piechoty Legionów Polskich w Krakowie. Przez dwa lata walczył pod dowództwem por. Jana Łyska. W listopadzie 1916 roku zdał maturę w seminarium nauczycielskim w Rudniku.
Na początku 1917 roku walczył w II Brygadzie Legionów na terenie Ukrainy. 15/16 lutego 1918 roku wraz z grupą został internowany i skazano ich na karę śmierci, którą zamieniono na karną kompanię. Na froncie austriacko-włoskim nad Piawą, przeszedł na stronę włoską, gdzie trafił do niewoli.