Okupacja japońska Siły japońskie zajęły Nową Brytanię w styczniu 1942 roku w ramach operacji mającej na celu zabezpieczenie Rabaulu, szybko pokonując mały garnizon australijski podczas bitwy o Rabaul. Inwazja została przeprowadzona zarówno po to, aby uniemożliwić siłom alianckim użycie tego miasta jako bazy do ataku na ważną japońską bazę na wyspie Truk na środkowym Pacyfiku, jak i w celu zdobycia Rabaulu, aby można go było wykorzystać do wsparcia potencjalnych, kolejnych ofensyw japońskich w regionie. Podczas gdy setki australijskich żołnierzy i lotników zdołało ewakuować się z wyspy pomiędzy lutym a majem, około 900 z nich zostało wziętych do niewoli, gdzie byli surowo traktowani. 500 europejskich cywilów schwytanych przez Japończyków zostało internowanych. 1 lipca 1942 roku 849 jeńców wojennych i 208 cywilów, którzy zostali schwytani na Nowej Brytanii, zginęło, gdy „Montevideo Maru” został storpedowany przez amerykański okręt podwodny w drodze do Japonii. Większość pozostałych internowanych Europejczyków została wywieziona na Wyspy Salomona, gdzie zmarli z powodu złych warunków.