IgnatzNa chrzcie 5 maja 1795 w kościele św. Katarzyny w Braniewie zapisano jego imię Ignatius, jednak Ignatz nie lubił tego imienia i nigdy go nie używał w formie nadanej na chrzcie, w korespondencji często opuszczał je w ogóle (Ignatz Grunau und George Grunau 1795–1890 Ein Beitrag zur Geschichte Elbings im neunzehnten Jahrhundert Von Axel Grunau) Grunau (ur. 4 maja 1795 w Braniewie, zm. 8 marca 1868 w Elblągu) – niemiecki kupiec i przedsiębiorca działający w Elblągu i Braniewie, prekursor elbląskiej żeglugi parowcowej, założyciel pierwszej w Prusach kasy chorych, filantrop.
Życiorys Ignatz Grunau urodził się 4 maja 1795 w Braniewie jako dziewiąte i najmłodsze dziecko szewca Josepha Grunaua i jego żony Dorothey z domu Arendt. Gdy ojciec zmarł w 1811, Ignatz opuścił rodzinny dom i wyjechał do Elbląga. Zamieszkał tam u o 16 lat starszego brata Johannesa. Johannes był kantorem w kościele św. Mikołaja oraz kierownikiem szkoły parafialnej (Nicolaikirchschule), do której uczęszczał Ignatz. W 1812 Ignatz zaczął w Elblągu terminować u kupca Jacoba Schwedera. W 1818 otworzył przy Schmiedestraße już własne przedsiębiorstwo handlu zbożem. Kapitał zakładowy wynosił zaledwie 300 guldenów (100 talarów), ale firma wkrótce stała się jedną z największych kompanii handlowo-przemysłowych regionu.