W 1830 uruchomił pierwszy w Prusach Zachodnich młyn parowy. Potem jego własnością stało się kilkanaście spichlerzy, browary, 2 olejarnie parowe w Elblągu, 2 młyny parowe i 2 młyny wodne również w Elblągu. Grunau stał się właścicielem połowy Wyspy Spichrzów. 1 marca 1836 założył w Elblągu dla swoich robotników pierwszą w całym Królestwie Prus kasę chorych. W okresie największego rozkwitu było w niej 661 osób. Ignatz Grunau prowadził handel z Wielką Brytanią, Rosją, krajami skandynawskimi, Holandią, Belgią, Francją i USA. W 1840 należał do spółki, która uruchomiła żeglugę parową na Zalewie Wiślanym, a w 1842 zbudowała w Elblągu pierwszy pruski statek parowy, któremu nadano nazwę „James Watt”. Był także pionierem turystyki na Mierzei Wiślanej, w tym w kurorcie w Krynicy Morskiej. Prowadził obszerną działalność polityczną, społeczną, kulturalną i charytatywną. Był radnym miejskim Elbląga i posłem do parlamentu krajowego w Berlinie. lewo|mały|250x250px|Największy braniewski spichlerz „Pod Złotym Lwem” (Löwenspeicher) zakupiony w 1848 przez Ignatza Grunaua lewo|mały|250x250px|W zakolu Pasłęki znajdował się do 1945 Wielki Młyn Miejski lewo|mały|250x250px|13 listopada 1857 uroczyście otwarta ostatnia budowla Grunaua – funkcjonujący do dziś jaz na Pasłęce Ostatnie lata życia poświęcił jednak na inwestowaniu w Braniewie.