Trybunał inkwizycji w Cuence – trybunał inkwizycji hiszpańskiej działający w latach 1489–1820 (z przerwami w latach 1500–1510 i 1808–1814). Jeden z niewielu trybunałów inkwizycyjnych w Hiszpanii, którego archiwum zachowało się do czasów współczesnych.
Historia Trybunał inkwizycyjny w Cuence został utworzony 28 stycznia 1489 na polecenie króla Ferdynanda i królowej Izabeli, w celu badania prawowierności miejscowych chrześcijan żydowskiego pochodzenia (marranów). Pierwszymi inkwizytorami zostali Francisco Flórez, archidiakon Trastamara i Bartolome de Gumiel, wikariusz generalny diecezji Burgos. Na siedzibę inkwizytorów wybrano kwatery w pałacu biskupim. 30 marca 1489 inkwizytorzy ogłosili tzw. Edykt łaski, wyznaczając termin na dobrowolne wyznanie występków przeciwko wierze katolickiej. W ciągu roku 1489 aż 318 osób (głównie marranów) dokonało autodenuncjacji w celu uzyskania rozgrzeszenia. Nie wszyscy spośród nich zdołali uniknąć procesu. W ciągu pierwszej dekady działalności trybunału procesy wytoczono przeciwko 457 osobom, z czego aż 157 próbowało wcześniej skorzystać z rozgrzeszenia na podstawie „edyktu łaski”.