W latach sześćdziesiątych Edison była współwłaścicielką The Waverly Shops w Sarasocie na Florydzie i Provincetown, gdzie sprzedawała ręcznie robioną biżuterię. Od 1969 roku koncentruje się na tworzeniu biżuterii rzeźbiarskiej. Ta praca jest szczególnie ceniona przez miłośników science fiction i jest jej głównym źródłem dochodu.
W latach 70. została feministką, a w 1980 roku przeniosła się do San Francisco. Wybrała fotografię jako formę sztuki lepiej dostosowanej do jej aktywizmu społecznego.
W 1989 roku, zainspirowana ruchem Fat Acceptance/Size, zaczęła robić czarno-białe zdjęcia nagich i otyłych kobiet. Seria ta została opublikowana w 1994 roku jako Women En Large: Images of Fat Nudes. Stwierdziła, że uświadomiła sobie, w jaki sposób fobia wobec tłuszczu służyła do kontrolowania kobiet. Chciała pokazać piękno i siłę otyłych kobiet. W większości przypadków do zdjęć pozowały osoby, które nie były nigdy modelkami, dlatego też wykonane zdjęcia były portetami środowiskowymi. Zdjęcia ukazują zwyczajność tych kobiet. Projekt był również twórczą odpowiedzią na historię estetyzacji nagiego kobiecego ciała w sztuce zachodniej oraz inwestowanie w szczupłe ciało.