Cmentarz ewangelicki w Braniewie – zabytkowy cmentarz gminy ewangelickiej w Braniewie, założony 1 czerwca 1782 roku, zlikwidowany w 1969 roku.
Powstanie i historia cmentarza Wskutek I rozbioru Polski w 1772 Braniewo znalazło się w granicach Królestwa Prus. W mieście utworzono garnizon wojskowy. Wojskowi i urzędnicy przysyłani z zewnątrz stanowili główny trzon powstającej gminy ewangelickiej w BraniewieStanisław Achremczyk, Alojzy Szorc, Braniewo, Olsztyn 1995, s. 195.. Religijną posługę dla w większości ewangelickich oficerów i żołnierzy sprawowali przysyłani wraz z wojskiem kapelani.
Na podstawie rozporządzenia króla Fryderyka II nabożeństwa protestanckie sprawowano w miejskim ratuszu, w dużej sali posiedzeń na pierwszym piętrze. W 1784 gmina ewangelicka poprosiła o zgodę na przebudowę dawnego ratusza Nowego Miasta na kościół. 1 stycznia 1786 nastąpiło otwarcie tej nowej świątyni uroczystą mszą św. Dla wojska nabożeństwa odbywały się do południa, a dla ludności cywilnej w godzinach popołudniowych (własny kościół gmina ewangelicka wybudowała dopiero w latach 1830–1838). W 1782 wybudowano również nowy budynek szkoły elementarnej do nauki dzieci rodzin ewangelickich.