1 czerwca 1782 roku gmina ewangelicka zyskała w mieście też własny cmentarz, gdyż do tej pory zmarłych chowano na cmentarzu w oddalonym o około 6 km Gronowie. Burmistrz porządkowy miasta Velhagen oddał gminie ewangelickiej od dawna nieużywany cmentarz przy szpitalu św. Jerzego.
W latach 1829/1830Georg Mielcarczyk Braunsberg und Umgebung, Die Königsberger Straße, Lippstadt 1983, s. 51 przy końcu ulicy Ritterstraße ks. Leberecht Ferdinand Bock, proboszcz parafii ewangelickiej w latach 1829–1845, nabył grunty pod nową część cmentarza, gdyż gmina ewangelicka w Braniewie pod panowaniem pruskim szybko się rozrastała (pierwszy ewangelicki cmentarz, założony w 1782, znajdował się w sąsiedztwie, po drugiej stronie ulicy Ritterstraße)Braunsberg im Wandel der Jahrhunderte. Festschrift zum 650jährigen Stadtjubiläum am 23. und 24. Juni 1934 von Franz Buchholz. Wkrótce, gdy w 1831 wybuchła w mieście kolejna epidemia cholery, stał się on cmentarzem cholerycznym. Parcela ta położona była niżej niż pierwszy kwartał cmentarny, toteż cechowała się wyższym poziomem wód gruntowych, woda pojawiała się już nawet na głębokości dwóch-trzech stóp. Z tego też powodu mieszkańcy wzbraniali się przed chowaniem na nim swoich bliskich. Aby temu zaradzić proboszcz Bock zlecił Towarzystwu Pogrzebowemu nawiezienie ziemi i podniesienie terenu o trzy stopy.