Przy okazji prowadzonych prac, odnowiono płot cmentarza i umieszczono na nim złotymi literami napis: Es wird gesäet verweslich und wird auferstehen unverweslich (Zasiewa się zniszczalne, powstanie niezniszczalne, 1 Kor 15,42b)Marek Jodkowski Epidemia cholery w Braniewie w 1831 roku w świetle kroniki parafii ewangelickiej, w: Tomasz Moskal i Marcin Nabożny (red.), W przestrzeni słowa i czasu. Księga jubileuszowa dla księdza profesora Jana Walkusza, Wydawnictwo KUL, Lublin 2020, s. 313–324.
W XIX wieku na cmentarzu wybudowano kaplicę pogrzebową. Cmentarz ten funkcjonował w tym miejscu do 1945 roku. Po II wojnie światowej był nieużytkowany, niszczał i znaczna jego część została zlikwidowana. Ostały się tylko nieliczne groby znajdujące się na terenie parafii prawosławnej (kaplicę na cmentarzu w 1949 zaadaptowano na cerkiew prawosławną).
Do wojewódzkiej ewidencji zabytków pod numerem Z-79 wpisane zostały: cmentarz po wschodnie stronie ul. 9 Maja (tj. pomiędzy ul. 9 Maja i Wspólną) oraz cmentarz po zachodniej stronie ul. 9 Maja.