Bitwa pod Olsztynem (znana też jako bitwa pod Jonkowem lub bitwa pod Barkwedą) – starcie zbrojne pomiędzy armią Cesarstwa Francuskiego a wojskami Imperium Rosyjskiego, które miało miejsce 3 lutego 1807 roku na terenie leżących pod Olsztynem wsi: Gutkowo, Jonkowo, Mątki i Barkweda. Bitwa miała miejsce podczas kampanii rosyjskiej Napoleona Bonaparte, która toczyła się w 1807 roku na terytorium Prus Wschodnich w ramach wojny z IV koalicją. Bitwa pod Olsztynem zakończyła się wygraną francuską. Umożliwiła Napoleonowi otwarcie drogi na północ i pościg za Rosjanami oraz doprowadzenie do walnej bitwy z armią rosyjsko-pruską kilka dni później. thumb|Bitwa piechoty między wojskami francuskimi i rosyjskimi na moście w Barkwedzie, 3 lutego 1807 r. o godzinie trzeciej po południu, mal. Constant Bourgeois (1807), kolekcja pałacu w Wersalu.
Kontekst Po rozgromieniu wojsk pruskich w październiku 1806 roku (bitwy pod Jeną i Auerstedt) Napoleon i jego Wielka Armia ruszyli na wschód do znajdujących się pod pruskim zaborem prowincji polskich. Celem Napoleona było doprowadzenie do walnej rozstrzygającej bitwy ze stacjonującą tam armią rosyjską, ówczesnym sojusznikiem Prus. Bitwa pod Pułtuskiem (26 grudnia) tylko częściowo spełniła oczekiwania Francuzów.