Był jednym z inicjatorów stworzenia i współzałożycielem Towarzystwa Ligi Polsko-Jugosłowiańskiej we Lwowie pod koniec 1922, został członkiem wybranego 23 czerwca 1923 komitetu Ligi Polsko-Jugosłowiańskiej, na walnym zgromadzeniu LPJ wybrany skarbnikiem, wybrany ponownie do zarządu 23 lutego 1930, wybrany zastępcą przewodniczącego w lutym 1931, i pozostawał w tej funkcji pod koniec lat 30. Był uczestnikiem zwyczajnym Trzeciego Zjazdu Bibliofilów Polskich we Lwowie w dniach 26–29 maja 1928. Publikował w „Przeglądzie Humanistycznym”. Był szefem Polsko-Amerykańskiego Komitetu Pomocy Dzieciom. W połowie lat 30. był opiekunem miejskiej ochronki im. Wojciecha Biechońskiego we Lwowie. Działał w różnych stowarzyszeniach, oddawał się w pracy charytatywnej, miał pod opieką drużynę harcerską.

Po wybuchu II wojny światowej do 1940 pracował w III Gimnazjum. W trakcie okupacji nadal prowadził biuro tłumaczeń z siedzibą przy placu Akademickim 1 we Lwowie. We lwowskiej uczelni pracował jako starszy wykładowca języka rosyjskiego i literatury od 1939 do 1941, tj. w czasie okupacji niemieckiej (Lwowski Państwowy Uniwersytet im. Iwana Franki) oraz od 1944 do 1946, tj. w czasie okupacji sowieckiej (Uniwersytet Iwana Franki).