Pod koniec 1939 u niego w domu funkcjonował „punkt noclegowy” dla oficerów Wojska Polskiego zmierzających na Węgry (niekiedy przebywało tam jednocześnie ok. 50 osób; byli to np. pracownicy warszawskiego radia). Współpracował z polskim podziemiem. Jednocześnie posiadał kontakty i „wtyczki” w szeregach policji ukraińskiej i gestapo oraz wiedział jak rozmawiać z Sowietami. Na początku 1940 załatwił u władz sowieckich paszporty dla całej swojej rodziny (uchroniło to m.in. jego teściową przed 6-krotnym usiłowaniem aresztowania). W okresie okupacji niemieckiej we Lwowie pomagał prześladowanym Żydom, dzięki kontaktom z Armią Krajową pośredniczył w przekazywaniu im fałszywych dokumentów, zbierał pieniądze na ich rzecz, organizował miejsca ukrywania, przez swoje biuro pośredniczył w korespondencji. W swoim legalne działającym biurze tłumaczeń prowadził też tajną działalność: w porze popołudniowej funkcjonowała tam tajna szkoła oficerów broni automatycznej (szkolenia do walki miejskiej), nocą drukowano podziemne „Słowo Polskie”. Od początku wojny ukrywał tam też swojego wspólnika, Żyda M.