Zadanie to miała wykonać 3 Armia, wychodząc nad Stochód i Styr, zajmując Kowel i Łuck. 6 Armia miała zaś prowadzić aktywną obronę na linii Bug–Gniła Lipa–Świrz, i dalszą akcję uzależnić od postępów 3 Armii. Wojska obu armii dokonały niezbędnych przegrupowań i pod koniec pierwszej dekady września były gotowe do działań. 3 Armia gen. Władysława Sikorskiego stała rozwinięta nad Bugiem w kierunku Wołynia. Posiadała około 81 000 żołnierzy, w tym w stanie bojowym 36 900 „bagnetów” i 3800 „szabel” oraz 340 dział i 820 ciężkich karabinów maszynowych. 6 Armia gen. Roberta Lamezan-Salinsa osłaniała kierunek na Lwów i Mikołajów, a Armia Czynna URL – linię Dniestru po granicę rumuńską. Razem siły sprzymierzone liczyły około 105 000 ludzi, w tym 43 500 „bagnetów”, 4500 „szabel” oraz 180 dział i 834 ciężkie karabiny maszynowe.
Naprzeciw wojsk polskich i ukraińskich stało lewe skrzydło Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego: 12 Armia Nikołaja Kuźmina i 1 Armia Konna Siemiona Budionnego oraz prawe skrzydło Frontu Południowo-Zachodniego Aleksandra Jegorowa – 14 Armia Michaiła Mołkoczanowa.