Wierni z Dąbrówki 11 stycznia 1823 skierowali do biskupa płockiego Adama Michała Prażmowskiego prośbę o stworzenie nowej parafii w Dąbrówce. Zgody nie otrzymali. W 1826 biskup zalecił proboszczom z Kadzidła, Nowogrodu i Ostrołęki, by przyjeżdżali do Dabrówki co trzecię niedzielę i odprawiali msze. Brakowało środków na utrzymanie stałego duchownego. W 1849 wierni wysłali do biskupa list z informacją, że ksiądz z Kadzidła przyjeżdża do dąbrowskiej kaplicy jedynie raz w roku, w Zielone Świątki. Domagali się wypełnienia biskupienia polecenia sprzed lat. Zobowiązali się utrzymać kapłana. Jednak zadeklarowana składka była niewystarczająca, bo w Dąbrówce można było udzielać tylko niektórych sakramentów.
Objawienia maryjne W pobliżu kaplicy stała liczące około 400 lat drzewo bartne. Na korze ktoś wyciął krzyż, a nad nim, w pęknięciu, pojawił się mały obrazek na blasze przedstawiający Maryję. Opowiadano, że pewien zły człowiek chciał ściąć barć i sprzedać drewno. Nocą udał się z synami do drzewa, by zrealizować zamiar, ale tuż po uderzeniu siekierą w pień, zaniemógł. Z drzewa zamiast żywicy zaczęła płynąć krew. Chciwy chłop przed długie lata chorował, nie powodziło mu się w gospodarstwie.