thumb|Adolf Hitler wygłasza przemówienie uzasadniające ustawę o pełnomocnictwach z mównicy Krolloper, która pełniła funkcję Reichstagu, 23 marca 1933 r. (prawdziwy budynek Reichstagu spłonął 27/28 lutego 1933 r.)
Ustawa o pełnomocnictwach () – ustawa konstytucyjna przyjęta przez Reichstag 23 marca 1933, pozwalająca rządowi Adolfa Hitlera na wydawanie ustaw bez względu na brzmienie konstytucji weimarskiej i bez konieczności uzyskiwania zgody Reichstagu. Ustawa o pełnomocnictwach była niejako konstytucją III Rzeszy, a na pewno drogą do wprowadzenia w Niemczech dyktatury nazistowskiej. Jej oficjalny tytuł brzmiał: „Ustawa o zabezpieczeniu narodu i państwa przed nieszczęściem” (niem. ).
Ustawa została przyjęta większością konstytucyjną – 444 głosów (69%), przeciwko 94 głosom posłów SPD, przy absencji aresztowanych posłów komunistycznej KPD. Tego samego dnia wieczorem ustawę jednogłośnie i bez uprzedniej dyskusji przegłosował również zdominowany przez nazistów (Rada Rzeszy – izba wyższa parlamentu, złożona z przedstawicieli rządów poszczególnych krajów związkowych). Została opublikowana w Dzienniku Ustaw Rzeszy (niem.