mały|Karta 2v z miniaturami w tekście Powieść o Róży (fr. Le Roman de la Rose) – średniowieczny manuskrypt, zawierający dzieło Opowieść o Róży, przechowywany w Bibliotece Narodowej w Warszawie.
Historia
Manuskrypt powstał we Francji (być może w Paryżu) prawdopodobnie około 1385–1395. Na przełomie XV i XVI wieku należał do rodziny d’ Aumont de Guersnay. W pierwszej połowie XIX w. znajdował się w zbiorach Rozalii z Lubomirskich i Wacława Rzewuskiego w Sawraniu, skąd w 1832 został skonfiskowany i wywieziony do Petersburga, gdzie znajdował się w zbiorach Biblioteki Ermitażu i Cesarskiej Biblioteki Publicznej. Na mocy traktatu ryskiego z 1921 manuskrypt powrócił do Polski, a następnie trafił do zbiorów Biblioteki Narodowej. W 1939 został ewakuowany do Kanady, skąd wrócił w 1959. Od 2024 manuskrypt prezentowany jest na wystawie stałej w Pałacu Rzeczypospolitej.
W zbiorach polskich znajdują się trzy kopie Powieści o Róży, przy czym uznaje się, że egzemplarz Biblioteki Narodowej ma największe walory artystyczne. Egzemplarz nosi obecnie sygnaturę Rps 3760 III (dawniej No 10., 5.2.52., Franc.Q.v.XIV.1., BN akc. 7526 ).
Opis