thumb|Adam Przybylski, Wojna polska 1918–1921 Bitwa nad Seretem – walki toczone przez prawe skrzydło polskiej 6 Armii i Armii Czynnej URL z sowiecką 14 Armią w okresie ofensywy Frontu Południowo-Zachodniego w czasie wojny polsko-bolszewickiej.

Geneza W końcu lipca Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego planowało uderzenie na prawe skrzydło nacierających wojsk Michaiła Tuchaczewskiego. Do przeprowadzenia operacji zamierzano użyć także jednostek ściągniętych z Frontu Południowo-Wschodniego generała Edwarda Rydza-Śmigłego.

Warunkiem sukcesu było wcześniejsze pobicie 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego. Zadanie to miała wykonać 2 Armia gen. Kazimierza Raszewskiego. Plan zakładał uderzenie z północnego zachodu Grupy Operacyjnej Jazdy i 6 Dywizji Piechoty w kierunku na Brody–Radziwiłłów. Współdziałająca z 2 Armią grupa gen. Franciszka Krajowskiego, ze składu 6 Armii, miała wiązać część sił konarmii Budionnego na południowym zachodzie.