W tym czasie dowódca sowieckiego Frontu Południowo-Zachodniego Aleksander Jegorow nakazał 1 Armii Konnej Budionnego zdobyć Lwów. Jej dywizje wdarły się w słabo obsadzoną lukę między 2 i 6 Armią, sforsowały Styr, a 4. i 11 Dywizja Kawalerii nacierały w kierunku na Kamionkę Strumiłową. Natarcie polskiej 2 Armii miało rozpocząć się 29 lipca, ale do tego dnia oddziały nie zakończyły koncentracji sił. O wyznaczonej porze ruszyły tylko skrzydła 2 Armii.

W czasie, kiedy na północnym skrzydle walczono pod Brodami i Beresteczkiem, na południu dywizje 6 Armii i Armii Czynnej URL walczyły nad Seretem.

Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko Polskiedowództwo 6 Armii gen. Wacław IwaszkiewiczFront Płd. Wsch.⇒ 13 Dywizja Piechotypłk Franciszek Paulik6 Armia⇒ 12 Dywizja Piechotypłk Marian Januszajtis-Żegota dowództwo Armii URLgen. Mychaiło PawlenkoFront Płd. Wsch. Armia Czerwonadowództwo 14 Armii Michaił MołkoczanowFront Płd. Zach.⇒ 60 Dywizja StrzelcówP. Iwanow14 Armia⇒ „Swodna” Dywizja Strzelców⇒ 8 Dywizja KawaleriiWitalij Primakow

Walki nad Seretem

Wobec niepowodzenia obrony na linii Zbrucza 26 lipca 1920 dowództwo 6 Armii wydało rozkaz odwrotu na linie rzek: Seret i Graberka, Ług i Wolica do linii wzgórz z Podhorcami i Oleskiem.