Ta ozdoba została wybrana przez samą modelkę, jako część wizerunku nietypowej osobistości, który kreowała. Nieliczne elementy dekoracyjne miały kojarzyć się klasycznie: należały do nich półksiężyc we włosach i zdobiące nogi stołu syreny, uwodzicielki z greckiej mitologii. Postać przedstawiona w dynamicznym kontrapoście jest spięta, umieszczona w neutralnej przestrzeni wydaje się odległa dla widza. Głowa odwrócona od widza narusza kanon portretu salonowego i wzmacnia arogancję mowy ciała modelki.
Do oddania jej nienaturalnej, bladej karnacji Sargent użył palety złożonej z ołowianej bieli, różu marzanny, cynobru, zieleni Guigneta i węgla kostnego. Dodatkowo różem podkreślił ucho. Rysunek postaci, wyrazisty profil, zawiła poza i muskulatura ramienia sugerują, że czerpał z takich dzieł jak Batszeba idąca do króla Dawida Francesca Salviatiego.