Liczne szkice świadczą o wielkiej wadze, jaką przykładał do tego dzieła, które miało być przepustką do kariery w Paryżu.

Opis obrazu Sargent zdecydował się na duży format, aby wyróżnić dzieło wśród wielu innych prezentowanych na Salonie Paryskim. Podobnie postąpił w poprzednich edycjach, wystawiając wielkoformatowe Córki Edwarda Darleya Boita i El Jaleo. Jednocześnie obawiał się niepochlebnego przyjęcia, ponieważ portret odbiegał od poprzednich dzieł. Kolorystyka była mroczna i niemal monochromatyczna, pociągnięcia pędzlem bardziej szczegółowe i wykończone, a sposób przedstawienia prowokujący.

Ostatecznie wybrana poza była inna niż na wszystkich szkicach przygotowawczych. Gautreau stoi przodem do widza, jej głowa jest odwrócona profilem, a lewa ręką wyciągnięta z tyłu i wsparta na niskim stoliku. W efekcie malarz stworzył napięcie na szyi i ramieniu, i podkreślił elegancką sylwetkę modelki. Rzeźbiony stolik w stylu empire, stanowiący podporę, nawiązuje do postury i krągłości postaci. W drugiej ręce, opartej o udo, trzyma ona parę czarnych rękawiczek. Malując prawe ramiączko sukni, zsuwające się z ramienia, Sargent podkreślił śmiały, osobisty styl modelki. Fryzura Gautreau jest wzorowana na modzie starożytnej Grecji, a wpięty we włosy diamentowy półksiężyc jest atrybutem bogini łowów Diany.