Obok typowych kirasjerów w XVII wieku występowali tzw. półkirasjerzy, używający lżejszych zbroi i walczący przy użyciu arkebuzów. Stanowili oni specyficzny rodzaj jazdy, pośredni między kirasjerami i arkebuzerami.
Od połowy XIX wieku zaliczani byli do jazdy liniowej, która gdzieniegdzie zachowała nazwę kirasjerów. We Francji kirasjerzy przetrwali do 1914 r.
We Włoszech do chwili obecnej istnieje jeden pułk kirasjerów (Reggimento Corazzieri). Należy on do formacji karabinierów i pełni funkcję gwardii honorowej prezydenta Włoch.
Uzbrojenie i wyposażenie thumb|Zbroja kirasjerska (trzy czwarte) z początku XVII w. Pierwotnie (druga połowa XVI i pierwsza XVII wieku) kirasjerzy, nosili prawie zawsze zbroje trzy czwarte (rzadziej półzbroje lub pełne). Płytowy kirys mógł mieć ukształtowaną krawędź dolną na wzór litery „V” lub prostą na wysokości pępka. Naramienniki zachodzące na kirys, by zasłonić słaby punkt, jakim była pacha. Naręczaki zwykle zintegrowane (opacha, nałokcica i stanowiły jeden element z wielu ruchomych połączonych blach), wewnętrzną część łokcia mogły zasłaniać folgi kompresyjne lub przedłużenie nałokcicy.