Organizacja Na czele Unii Zbawienia stała Rada Najwyższa złożona z „bojarów”. Pozostali członkowie zostali podzieleni na „mężów” i „braci”, którzy mieli być zgrupowani w „okręgi” i „zarządy”. Na przeszkodzie stała jednak niewielka liczebność towarzystwa, liczącego nie więcej niż 30-35 członków. Przyjęto głęboką konspirację, z bezwarunkowym podporządkowaniem niższych członków wyższym. Przyjmowanie nowych członków z jednego etapu do drugiego odbywało się za zgodą „bojarów”.
Historia Niezgoda co do sposobu realizacji celów Towarzystwa doporowadziła do ostrych sporów wewnątrz stowarzyszenia. We wrześniu 1817 r. doszło do spotkania członków Towarzystwa (tzw. „spisek moskiewski”). Przedmiotem dyskusji była propozycja przeprowadzenia zamachu na cara w czasie jego pobytu na dworze cesarskim w Moskwie przedstawiona JakuszkinaСледственное дело И. Д. Якушкина //„«Восстание декабристов», Т.III.. Większość członków społeczeństwa odrzuciła tę propozycję. W związku z tym, wobec „niedostatku środków do osiągnięcia celu”, carobójstwo zostało zakazane. Doświadczeni członkowie postanowili ostatecznie rozwiązać tę organizację, tworząc na jej bazie nową, bardziej zorganizowaną, szerszą i mocniej zjednoczoną.