Sofija Jablonska-Oudin (, fr. Sophie Yablonska-Oudin, także jako: Sofia Jablonska-Uden; (ur. 15 maja 1907 w Hermanowie – zm. 4 lutego 1971 w Noirmoutier) - ukraińsko-francuska pisarka, dziennikarka i architekt.

Urodziła się w habsburskiej Galicji, w czasie I wojny światowej i rosyjskiej wojny domowej przebywała w Rosji a pod koniec lat 20. XX wieku wyemigrowała z Polski do Paryża. Tam została dziennikarką i od tego czasu zaczęła podróżować po świecie. Wykorzystała te doświadczenia do napisania trzech książek. W 1950 roku Jablonska – wraz z mężem (Jean Oudin) i trójką dzieci (w tym Jacques Oudinem – późniejszym senatorem Francji) osiadła w Noirmoutier i zajęła się architekturą.

Życiorys Córka Iwana Jablonskiego, księdza greckokatolickiego i lekarza. Matka Sofiji również pochodziła z rodziny duchownych.

Podczas wycofywania się w połowie 1915 armii rosyjskiej z okupowanej w sierpniu 1914 części Galicji, Iwan zabrał rodzinę do Taganrogu . W 1921 r. Jablonscy wrócili do Galicji, mieszkając najpierw w Koziowej, a następnie w Jalinkowej. Trudna sytuacja ekonomiczna spowodowała konieczność rozdzielenia rodziny w Jalinkowej. Sofija i jej brat Jarosław początkowo mieszkali u krewnych w Jazłowcu, potem przenieśli się do Tarnopola.