Od 1986 do 1993 i od 1997 do 2002 sprawowała mandat deputowanej do Zgromadzenia Narodowego VIII, IX, XI kadencji. W latach 1989–2001 była merem Lisieux. W 2007 poparła i zaangażowała się w kampanię prezydencką Ségolène Royal, a w 2011 poparła François Hollande’a w wyborach prezydenckich w 2012. W kolejnych wyborach prezydenckich w 2017 kandydatem socjalistów był Benoît Hamon, którego Yvette Roudy początkowo wspierała, jednak na skutek jego kontrowersyjnych wypowiedzi na temat muzułmanów wycofała się z poparcia.
Publikacje La Femme en marge (Flammarion, 1982) À cause d’elles (Albin Michel, 1985) Mais de quoi ont-ils peur? Un vent de misogynie souffle sur la politique (Albin Michel, 1995) Allez les femmes – Une brève histoire du PS et de quelques absentes (Le Bord de l’eau, 2005) Lutter toujours (Éditions Robert Laffont, 2020)
Odznaczenia Kawaler Legii Honorowej (1993) Oficer Legii Honorowej (2013) Komandor Orderu Narodowego Zasługi (2018)
Przypisy