Jego filmy są odzwierciedleniem jego politycznych ideologii, jak również jego znajomości historii filmu.
Filmy Godarda okazały się inspiracją dla wielu różnych reżyserów, jak Quentin Tarantino, Martin Scorsese, Bernardo Bertolucci, Arthur Penn, Richard Linklater, Gregg Araki, John Woo, Mike Figgis, Robert Altman, Steven Soderbergh, Richard Lester, Jim Jarmusch, Rainer Werner Fassbinder, Brian De Palma, Wim Wenders, Oliver Stone i Ken Loach.
W 2002 roku w plebiscycie magazynu filmowego „Sight & Sound” krytycy umieścili Godarda na trzecim miejscu w rankingu dziesięciu reżyserów wszech czasów. W sierpniu 2010 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej ogłosiła go laureatem Oscara za całokształt twórczości. Godard nie odebrał jednak tej nagrody osobiście.
Poglądy Godard inspirował się egzystencjalną filozofią Jean-Paula Sartre’a i Alberta Camusa, ale wobec tego ostatniego wyrażał krytyczny stosunek. W młodości prezentował poglądy prawicowo-anarchistyczne, utrzymywał bliskie relacje z faszyzującym rumuńskim intelektualistą i wyrażał uznanie dla konserwatywnego kina amerykańskiego, szczególnie twórczości Howarda Hawksa.