Jego filmy i wypowiedzi publiczne bywały postrzegane jako mizoginiczne; kobiety pojawiały się w jego dziełach najczęściej w rolach prostytutek, a reżyser wielokrotnie wypowiadał się krytycznie o kobietach pracujących w przemyśle filmowym. Przykładowo o montażystce Jeana Renoira, Marguerite Renoir, pisał, że „tnie często scenę akurat w momencie, kiedy stawała się ona interesująca”.
Pod koniec lat 60. XX wieku Godard zmienił orientację polityczną na marksizm-leninizm. W 1968 roku dołączył do skrajnie lewicowego kolektywu filmowego Dziga Vertov Groupe, propagując idee czystek wzorowanych na rewolucji kulturalnej w Chińskiej Republice Ludowej. Współpracę z grupą zakończył w 1972 roku, koncentrując się następnie na tworzeniu niskobudżetowych esejów wideo wspólnie z Anne-Marie Miéville. W tym okresie doszło również do zerwania przyjaźni z François Truffautem – Godard skrytykował go w ostrym liście za „kłamstwo” w autobiograficznej Nocy amerykańskiej (1973)Truffaut nie wspomniał w swym filmie o romansie z aktorką Jacqueline Bisset., pisząc: „Można się zastanawiać, dlaczego reżyser jest jedyną osobą, która nie gzi się w Nocy amerykańskiej”. Truffaut odpowiedział równie ostro: „Moim zdaniem zachowujesz się jak gnojek”, po czym obaj reżyserzy zerwali kontakt.