Od lat 80. Godard krytykował amerykańskie kino hollywoodzkie, ze szczególnym naciskiem na filmy Stevena Spielberga. Deklarował się jako antysyjonista i wspierał stronę palestyńską w wieloletnim konflikcie izraelsko-palestyńskim. W 2006 roku porównał palestyńskich zamachowców-samobójców do Żydów, którzy zginęli podczas Zagłady: „Żydzi pozwolili się poprowadzić jak baranki na rzeź w komorach gazowych, poświęcając się, aby Izrael mógł powstać”. Krytycznie wypowiadał się również o filmach Michaela Moore'a (którego nazywał „hollywoodzkim reportażystą”) oraz swego naśladowcy Quentina Tarantino (którego filmy porównywał do amerykańskich sal tortur w Iraku). Z czasem dystansował się nawet od własnej wczesnej twórczości sprzed 1967 roku, określając ją jako „naiwną”. W 2011 roku twierdził: „Kiedyś wierzyliśmy, że jesteśmy autorami, ale tak nie było. Tak naprawdę nie mieliśmy o sobie pojęcia. Film się skończył. To smutne, że nikt tak naprawdę tego nie odkrywa. Ale cóż począć? A poza tym, z telefonami komórkowymi i wszystkim innym, każdy jest teraz autorem”.