Giannina Braschi (ur. 5 lutego 1953 w San Juan) – portorykańska poetka, nowelistka, dramaturgistka.

Zdobywczyni nagród i grantów takich jak: National Endowment for the Arts Fellow, PEN/Open Book Award, New York Foundation for the Arts, Danforth Scholarship, Ford Foundation, Rutgers Faculty Grant.

Życiorys Urodzona w zamożnej portorykańskiej rodzinie. Jej babka była nauczycielką angielskiego, a zarazem jedną z pierwszych kobiet, które ukończyły studia na Uniwersytecie Portoryko. Ojciec Gianniny Braschi, Euripedes Braschi był poważanym tenisistą.

W latach 1966–1968 rozwijała swoje umiejętności sportowe, wygrywając turniej tenisowy w Portoryko oraz próbowała swoich sił także, jako modelka oraz piosenkarka. Współzałożycielka chóru dziecięcego w San Juan.

Studiowała w: Madrycie, Rzymie, Londynie oraz Rouen, a następnie przeprowadziła się do Nowego Jorku. W 1980 uzyskała doktorat z literatury iberyjskiej na Stony Brook Univeristy w Nowym Jorku.

Kariera naukowa Wykładała na City University of New York, Uniwersytecie Rutgersa i Colgate University. Opublikowała prace na temat: Cervantesa, Garcilaso, Césara Vallejo, Juana Ramona Jimeneza i Federico García Lorca.