Song Renzong (ur. 30 maja 1010, zm. 30 kwietnia 1063 w Kaifeng; wg chińskiego kalendarza: ur. 14 kwietnia 1010, trzeciego roku ery Dazhongxiangfu, 大中祥符三年, zm. 29 marca 1063, ósmego roku ery Jiayou, 嘉祐八年), imię osobiste Zhao Zhen – czwarty cesarz z dynastii Song. Panował około 41 lat, od 1022 r. do śmierci w 1063 r., najdłużej w historii dynastii Song. Był szóstym synem poprzedniego cesarza, Zhenzonga, a jego następcą z racji przedwczesnej śmierci synów, został Zhao Shu, syn kuzyna, panujący jako Yingzong. Jego oryginalne imię to Zhen Shouyi, lecz zostało zmienione dekretem z 1018 na Zhao Zhen, znaczące „pomyślny”.
Panowanie Ojciec przyszłego cesarza, Zhenzong, zmarł w 1022 r., a Zhao Zhen został nowym władcą w wieku zaledwie 12 lat. W jego imieniu rządziła odtąd cesarzowa-wdowa Liu, jego macocha. W 1027 r. osiągnął właściwy wiek, aby objąć osobiste rządy, ale regentka odmówiła, panując do śmierci w 1033 r. Renzong nie jest powszechnie znanym chińskim cesarzem. W czasie jego rządów dynastia Song osiągnęła szczyt swych wpływów i siły, ale był to także początek trwającej półtora stulecia dezintegracji.