Za panowania tego władcy, chińscy astronomowie w 1054 r. udokumentowali supernową SN 1054.

W 1055 r. cesarz poważnie zachorował i zaczął się martwić o sukcesję, gdyż jego synowie zmarli przedwcześnie. Za radą ministra władca przystał na sprowadzenie do pałacu dwóch młodszych męskich krewnych. Jednym z nich był Zhao Zhongshi, potem cesarz Yingzong, ostatecznie wybrany i desygnowany na księcia koronnego.

Renzong zmarł złożony chorobą w 1063 r., a jego następcą został Yingzong. Wielu ludzi go opłakiwało, włączając jego następcę na chińskim tronie. Żałobę obchodził po jego odejściu nawet cesarz Daozong z państwa Liao.

Legenda Według XIV-wiecznej klasycznej powieści chińskiej Opowieści znad brzegów rzek, okres pierwszych 27 lat panowania cesarza Renzonga znany był jako „Era Trzech Obfitości”. Potem nastąpiła jednak około 1048 r. wielka zaraza, która zdziesiątkowała populację. Ostatecznie jedynie modły kapłanów taoistycznej sekty Drogi Niebiańskich Manier miały przerwać plagę.