Dwór cesarski był pod znacznym wpływem młodszego pokolenia urzędników, grupujących się w fakcjach (朋黨- pengdang). Współdziałanie i konflikty między fakcjami stały się kluczową cechą dalszego biegu życia politycznego w czasie dynastii Song. Urzędnicy prezentowali swe przemyślenia polityczne w postaci precedensów (故事-gushi), które odwoływały się do przeszłości w celu uzasadniania rządzenia w czasach obecnych. Po śmierci regentki, cesarzowej Liu, charakterystyczny był konflikt starszych ministrów skupionych wokół wspieranego wcześniej przez regentkę wpływowego Lü Yijiana, z młodszymi reformatorami cieszącymi się wsparciem Renzonga.
W czasach panowania cesarza Renzonga kultura okresu Song zaczęła rozkwitać, dotyczy to zwłaszcza literatury. Wielu wybitnych twórców rozpoczęło wówczas swe kariery pisarskie, m.in. Fan Zhongyan, Ouyang Xiu i Mei Yaochen. W drugim roku ery Jiayou cesarskie egzaminy umożliwiły rekrutację studentom, którzy następnie zyskali rozgłos w całych Chinach. Wśród nich byli , Su Shi, Su i . Stali się oni czołowymi literatami w chińskiej historii i rozpoczęli nową erę w dziejach literatury chińskiej.
Cesarz Renzong podniósł potomków Konfucjusza w 46-tym pokoleniu do rangi Księcia Yansheng. Poprzednio byli oni możnymi niższej rangi.