Rozpraszanie światła (fal elektromagnetycznych) – zjawisko oddziaływania światła z materią, w wyniku którego następuje zmiana kierunku rozchodzenia się światła, z wyjątkiem zjawisk opisanych przez odbicie i załamanie światła. Wywołuje złudzenie świecenia ośrodka.
Rozróżnia się rozpraszanie światła: sprężyste – podczas rozpraszania nie następuje zmiana energii (częstotliwości) światła, niesprężyste – podczas rozpraszania zmienia się energia (częstotliwość) światła.
Rozpraszanie wiąże się z niejednorodnościami układu, w którym zachodzi propagacja fal. Rozpraszanie może zachodzić na pyłach i aerozolach zawieszonych w powietrzu, a także fluktuacjach gęstości.
Promieniowanie, które nie uległo rozproszeniu nazywamy promieniowaniem bezpośrednim.
Podstawy fizyczne zjawiska thumb|400px|Rozpraszanie na cząsteczkach. Przychodząca fala elektromagnetyczna (z lewego, górnego rogu rysunku) i koliste wtórne fale, które są wypromieniowane przez cząstki. To, co się obserwuje (mierzy), jest nałożeniem (superpozycją) tych fal. Fizycznie zjawisko rozpraszania związane jest z falową naturą światła, które oddziałując z materią, powoduje jej drgania i wypromieniowanie (wtórnych) fal elektromagnetycznych. Te wtórne fale nazywane są promieniowaniem rozproszonym (rozpraszaniem).