Rozpraszanie na niejednorodnych powierzchniach (odbicie dyfuzyjne) Mechanizm rozpraszania na powierzchni wynika z faktu, że chropowata powierzchnia składa się z losowo rozmieszczonych płaszczyzn i krzywizn, które znajdują się pod różnymi kątami w stosunku do uśrednionej płaszczyzny całej powierzchni. Światło padające w różnych punktach na chropowatą powierzchnię natrafia na lokalne płaszczyzny i jest opisane (lokalnym) prawem odbicia. Patrz także opis zjawiska refleksu słońca. Mimo że refleks słońca i odbicie dyfuzyjne są związane ze zjawiskiem rozpraszania na wielu elementarnych powierzchniach, całościowy (makroskopowy) opis jest zazwyczaj dawany za pomocą funkcji odbicia kierunkowego.
Zastosowania Rozpraszanie światła ma zdumiewająco wiele zastosowań, m.in. w technikach teledetekcyjnych, pomiarach wielkości cząstek czy w realistycznym opisie powierzchni w grafice komputerowej.
Pomiary wielkość cząstek Zjawiska rozpraszania mają wiele użytecznych zastosowań. Jednym z nich jest duża klasa zastosowań używanych do oceny wielkości cząstek.