Kości nosowe, poszerzone w kierunku bocznym, zwężają się nad nozdrzami zewnętrznymi. Poszerzone na boki, zachodzą na kości szczękowe. Nie znaleziono w nich otworów obecnych u Jeholosaurus. Umiejscowiona ogonowo-bocznie bruzda znaczy miejsce połączenia z kością przedczołową, z kością czołową łączy wklęsła powierzchnia stawowa. Brakuje wyrostka brzusznego występującego u orodroma czy Haya. Powierzchnię grzbietową cechuje wgłębienie. Kość szczękowa o wydłużonej gałęzi noszącej zęby w liczbie 15 nosi w jednej trzeciej hakowaty wyrostek zmierzający ku górze, szczytem sięgający kości łzowej. U jego podstawy leży niewielki dół, blisko którego leży połączenie z kośćmi przedszczękowymi. Korony zębów szczękowych zwiększają rozmiar aż do połowy kości. Changmiania ma zrośnięte kości przedszczękowe o dużym trapezoidalnym wyrostku szczękowym, tworzącym tylne ograniczenie nozdrzy zewnętrznych i sięgający kości łzowej jak u heterodontozaura. Zrośnięcie się kości przedszczękowych obserwowano również u zefirozaura czy Oryctodromaeus. Intepretuje się je jako przystosowanie do rycia w ziemi. Nierówna powierzchnia przedniej części kości wskazuje, że za życia zwierzęcia pokrywał ją rogowy dziób rhamphotheca. Dołu nozdrzowego nie obserwuje się. Nie wiadomo, jak wyglądało uzębienie, ale zęby są dobrze zbudowane.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Changmiania · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.