Kciuk budują 2 paliczki, wskaziciela 3.

Kości biodrowe pochylają się grzbietowo-pośrodkowo, nieco przykrywając od grzbietu kość krzyżową (autapomorfia), ich grzbietowy brzeg jest wypukły. Przypominają swój homolog u Auroraceratops, dość pierwotnego neoceratopsa. Występuje na niej wyrostek przedpanewkowy, wąski i zgięty brzusznie, długości dwóch piątych długości całej kości. Jest krótszy i bardziej wysmukły niż ten u oryktodroma. Krótszy od niego wyrostek zapanewkowy jest z kolei wyższy. Grzebienia nadpanewkowego nie stwierdza się. Panewkę stawu biodrowego opisują autorzy jako półokrężną i głęboką. Znana część kości kulszowej jest spłaszczona. Kości łonowe znanych osobników pozostają w osadzie, wobec czego nie wiadomo o nich zbyt wiele. Kość udowa jest dobrze zbudowana. W jej bliższej części znajduje się umiarkowanie rozwinięty krętarz mniejszy. Występuje też krętarz czwarty. Proksymalna połowa kości strzałkowej jest tak dobrze zbudowana jak bliższa część piszczeli. Kość skokowa i kość piętowa połączone są z dalszą częścią kości piszczelowej. Podobny stan występuje u kaczodziobych. W ten sposób utworzony tibiotarsus jest o jedną piątą dłuższy od kości udowej, podobnie jak u Koreanosuarus. Kończy się on powierzchnią kształtu siodła, wypukłą w kierunku przednio-tylnym, a wklęsłą w kierunku bocznym.