Kościół prowizorycznie zabezpieczono w 1947, odbudowując południową wieżę (pionowa rysa rozpoznawalna jest do dziś), zaś całkowitej odbudowy dokonano w latach 1960–1970, a 27 maja 1972 przekazano go polskokatolikom. Podczas prac restauracyjnych prowadzonych w latach 1960–1963 w południowo-wschodniej części kościoła odkryto fragmenty starszej świątyni z II poł. XII i pocz. XIII wiekuJanusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 63.
We wnętrzu zachowała się renesansowa ambona z lat 1579–1581. Na przełomie XX i XXI w. odnowiono dach, przywracając tradycyjną kolorową dachówkę (czerwono-zielona szachownica) i odbudowując mostek. Planuje się rekonstrukcję hełmów renesansowych.
W 2016 roku Kościół posłużył jako miejsce akcji filmu Sługi Bożehttp://www.filmpolski.pl/fp/index.php/1238909.
Płyty
Ludwiga de Lopisa barona de Monteverquesa (1610-1669) z herbami podpisanymi inicjałami: po lewej górny: Ludwiga Barona De Monteverquesa, L.B.D.M. po lewej dolny: Anny Heleny Baronówny De Seidlitz, A.H.B.D.S., pierwszej żony przed 1648 po prawej górny: Maximiliany Sophii Baronówny De Nostitz (Monteverques), M.S.B.D.M., drugiej żony przed 1664 po prawej dolny: Jeanne Baronowej De Perussis, I.B.D.P., jego matki
Galeria