Kazimierz Garbusiński (ur. 25 lutego 1883 w Opatowcu, zm. 28 czerwca 1945 w Krakowie) – polski kompozytor, muzyk, pedagog, organizator życia muzycznego.

Życiorys thumb|240px|Grób Kazimierza Garbusińskiego na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie Był czwartym spośród dzieci Jana i Katarzyny z Bujakowskich. W latach 1898–1902 zajmował się kolportażem literatury z Krakowa do zaboru rosyjskiego. Początkowo nauki odbywał pod kierunkiem swojego starszego brata Piotra. W roku 1903 udał się do Warszawy, gdzie był uczniem znanego kompozytora Zygmunt Noskowskiego. W latach 1904–1908 uczęszczał do klasy organowej Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, którego ówczesnym dyrektorem i profesorem był znakomity kompozytor Władysław Żeleński. 26 czerwca 1908 uzyskał dyplom Konserwatorium z wynikiem celującym. Jego talentem zainteresował się wówczas Żeleński, który w dalszym ciągu osobiście uczył go kompozycji. Dodatkowo Garbusiński pobierał nauki kontrapunktu u innego cenionego dyrygenta i kompozytora Feliksa Nowowiejskiego.

W 1909 rozpoczął działalność pedagogiczną jako nauczyciel w państwowych gimnazjach krakowskich: IX im. Józefa Hoene-Wrońskiego i V im. Jana Kochanowskiego.