Dzięki zdobytej wiedzy i umiejętnościach w 1915 organizuje przy Kolegiacie św. Anny w Krakowie chór mieszany i zostaje organistą. Do objęcia stanowiska dyrektora chóru przyczynił się ówczesny prepozyt kolegiaty ks. dr Józef Caputa, wielki znawca i miłośnik muzyki. Kierowany przez niego chór w 1919 przekształca się w Towarzystwo Oratoryjne, a jego prezesem zostaje Karol Rostworowski.
Garbusiński był też założycielem i dyrektorem chórów „Echo” i „Hasło”. W 1928 Wydział Muzyki Kościelnej Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie, oceniając jego zdolności pedagogiczne, powołuje go na stanowisko profesora gry organowej, solfeża i śpiewu chóralnego w tut. Konserwatorium. Jednocześnie w 1929 zostaje członkiem zarządu, założonego w tym samym roku, Związku Chórów Kościelnych Archidiecezji Krakowskiej, nad którym protektorat sprawował metropolita krakowski ks. kard. Adam Stefan Sapieha. W 1939 Walne Zgromadzenie Związku nadało mu godność członka honorowego.